Skip to content

yama lamba

Eylül 21, 2010

Uzuuun bir aradan sonra yeniden merhaba! Ağustos sıcaklarının ıslak ve harlı rehaveti, gelen giden, seçimdi meçimdi derken amma zaman geçmiş ya Huuu! Eylül’le beraber yavaş yavaş mevsim normallerine doğru ilerlemiş bulunan hava şartları ve ortalığın sakinleşmesinden kelli kendimi yeniden hissetmeye başladım. Hisseder etmez de bir kenarda mahzun duran iskeleti çıkmış eski abajura gönlüm takıldı. İki adet metal kareden oluşan bu zavallıma önce gidip demircide dört tane direk kaynattırdım. Şöyle ayakta durur hale geldi:

Abajurun bu cıbıl çıplak haline de acıdım ve bir elbise dikeyim şu yavrucağıza dedim. Beyaz kumaştan şöyle… Üstüne de başka bir kumaştan kestiğim çiçekleri aplike edeyim dedim. Aplikasyonu dikerek değil yapıştırarak yaptım. Bildiğin anam babam yapıştırıcıyla işte.

Hem beyaz, hem de desenli kumaşlarım ince oldukları için desenlerin arasından ışık geçebiliyor ve böyle çok güzel görünüyor hanım kızımız. Artık bir kısmeti çıkar herhalde.

Esenkalın, inceden…

Reklamlar
3 Yorum leave one →
  1. aysegul permalink
    Eylül 22, 2010 20:48

    bayildimm, cok iyi fikir, isik iyidir :) eller eller opulesii

  2. elif köksal permalink
    Eylül 23, 2010 12:40

    devam… ne güzel olmuş.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: